Sanibona!

Inmiddels is er al 1 week voorbij en de tijd vliegt! Druk programma, heel veel nieuwe indrukken en interessante mensen. Er is nauwelijks tijd om alle indrukken te laten bezinken en te realiseren wat het hier zijn echt met me doet.... Maar ik geniet, van elke moment!

Afgelopen week kennis gemaakt met de kids van Agape, de vrijwilligers en een aantal mensen van de organisatie.
De kids op Agape zijn bijzonder. Allemaal hebben ze hun eigen verhaal..Ouders die overleden zijn aan AIDS, seksueel misbruik en familieleden die niet meer voor hen konden zorgen in verband met geldgebrek en grote gezinnen.
Een van de mensen die ik deze week ontmoet heb was een 27-jarige vrouw. Toen zij negen was overleden haar beide ouders en kreeg zij de verantwoordelijkheid over haar 4 (!) broertjes en zusjes. Ze is toen gaan werken om wat geld binnen te krijgen!
Uiteindelijk zijn de broertjes en zusjes naar Agape gegaan en bleef zij werken. Nu met behulp van Agape gaat ze weer naar school! Ze zit bij 13-jarige kinderen in de klas en haar zoontje zit op dezelfde school…
Het mooie van de kinderen is dat ze zo ontzettend in het moment kunnen leven en volop genieten van de aandacht en de activiteiten die je organiseert. Zo anders dan de Nederlandse kinderen, die in mijn ogen dan ontzettend verwend zijn.
En ook ik kan veel van de kids leren, vooral in het hier en nu zijn en het waarderen en genieten van de kleine dingen.

Op Agape zijn ze nu een nieuw weeshuis aan het bouwen (omdat het oude is afgebrand is). De grote communityhall is nu klaar, hier staan schoolbanken, en een televisie.
De kids wonen in drie grote containers. Geen ruimte voor privacy, wat vooral voor de tieners af en toe wel erg moeilijk kan zijn. Huiswerk wordt gemaakt in de communityhall, terwijl andere kinderen staan de zingen en dansen voor de televisie..
Afgelopen week een paar keer geholpen met het huiswerk -slik- wat krijgen deze kinderen slecht onderwijs! De volgende stappen worden al aangeboden terwijl ze de eerste stap nog niet eens kennen! Wanneer ze dan een fout antwoord geven -wat logisch is- worden ze door de leerkracht uitgescholden! Ook komt er dan eens bij dat ze van Agape komen en dus wees zijn, de meeste leerkracht daar op school hebben een hekel aan deze kinderen! Afgelopen vrijdag zijn ze met z’n allen uit protest niet naar school gegaan.. Volgende week komt er een gesprek met de directrice van Agape en de directeur van de school..

De jongste kinderen t/m 6 jaar gaan niet school. Zij zijn de hele dag aanwezig op Agape, ‘s morgens wordt er van 10.00 tot 13.00 door de vrijwilligers een soort ‘crèche’ gedraaid. Na de crèche wordt er met de kinderen gegeten en tandengepoetst. ‘s Middags is de enige keer dat de kinderen hun tandenpoetsen, de tandenborstels zien er erg oud en vies uit en iedereen gebruikt ze van elkaar! Ze slapen met vier a vijf man in een bed.

Op dit moment zijn er 49 kinderen in Agape in plaats van de gebruikelijke 25. Dat geeft misschien wel een idee van de grote van het probleem hier in ZA. Er zijn zoveel wezen, maar relatief weinig capaciteit in de weeshuizen en dan nog niet gesproken over de hulp vanuit de regering...

Afgelopen woensdag hebben we de directrice van Agape ontmoet, ook wel de huismoeder. Pamela is een erg lieve en gedreven vrouw, ze probeert het beste voor ‘haar’ kinderen te doen! Door gebrek aan tijd, geld en middelen is dit soms erg moeilijk.
Ze heeft ons wat kunnen vertellen over het werken hier, wat we kunnen verwachten en hoe een weekschema eruit zou kunnen zien.
Maar na een week werken zijn we er al achter dat de plannen en tijden elk moment kunnen veranderen…
Ook heeft ze het een en ander vertelde over de achtergronden van kinderen.
Een van de verhalen ging over Manas, Manas is zo’n kind waar iedereen gelijk zijn hart aan verliest! Zij is een jaar geleden voor een deur van een oude man gevonden. Hij heeft haar toen naar Agape gebracht. De moeder weet inmiddels dat ze bij Agape is maar mocht haar niet houden omdat haar nieuwe man haar niet wilde….-slik-

Dezelfde dag hebben we ook Zodwa ontmoet, de oprichtster van Agape. Ze is oud en heeft veel lichamelijke klachten, ze komt dus maar zelden op Agape. Heel speciaal om haar op de derde dag al te mogen ontmoeten!
Ze heeft ons veel over het ontstaan verteld. Met het weinige geld dat ze zelf toen had, kon ze net de huur betalen van een klein huisje waar ze wat kinderen opving, dankzij de hulp van iemand uit Engeland, is er een groot stuk grond gekocht waar nu Agape ligt!
Het is een gigantische vrouw, zowel van buiten als van binnen! Ik heb werkelijk nog nooit iemand gezien met zo'n groot hart! Een inspirerende vrouw die haar leven zou geven voor ieder kind. Haar leven bestaat uit het leven van anderen, en het weeshuis ook. In haar woorden "Agape is driven by the wheel of those who died of Aids"

Donderdag zijn we bij de voetbaltraining van de oudste jongens wezen kijken. Het stenen voetbalveld ligt midden in een township en 2 grote stenen dienen als doel! De 5 oudste jongens van Agape hebben dit voetbalteam een paar jaar geleden opgericht, het bestaat uit ruim 20 jongens afkomstig uit de townships! Ze trainen 5 keer per week en op zaterdag hebben ze een wedstrijd! Ze hebben geen trainer of coach maar doen alles zelf.. Wat een gemotiveerde en fanatieke jongens… en wat een ritme, als warming-up wordt en gedanst en gezongen…
Een super ervaring om hier een keer bij te mogen zijn!!

O... ik heb nog zo veel te vertellen, maar moet het deze keer even hier bij laten.
Volgende keer meer..

Veel liefs,
Yvette