Mijn vorige weblog is op een of andere manier verwijderd.. staat er nu nog een keer op maar alle reacties zijn verwijder, sorry!
Afgelopen week weer een drukke maar super leuke week gehad! ‘s Morgens de crèche, ’s middags de huiswerkklas en tussen door nog zwemles geven, container opknappen en de aunties helpen met de huishoudelijk taken! Ik vind het allemaal super leuk om te doen en voel me hier echt op mijn plek… krijg ook een erg vreemd gevoel bij het idee dat ik hier binnenkort weer weg ga…
Ondanks alle mooie momenten en hulp die ik hier kan geven, beleef ik af en toe ook heel wat lastige situaties of momenten.. Vooral het verschil in normen en waarden vind ik soms erg moeilijk! Het nakomen van afspraken bijvoorbeeld, als je hier hebt afgesproken om 10.00u is het niet raar als de mensen met wie je hebt afgesproken pas om 11.00u komen of als het een beetje tegenzit helemaal niet! Ook de mentaliteit als-het-vandaag-niet-komt-dan-komt-het-morgen-wel is soms erg lastig, soms wil ik zoveel meer doen en heb dan ook het idee dat er veel meer gedaan kan worden..
Ik besef dat het heel belangrijk is dat je er bent voor de kinderen, hen aandacht en liefde geeft en ik kan ook volop genieten van de kids, maar ik heb soms het idee zou zoveel meer te kunnen doen...
Ook de manier waarop hier soms met de kinderen wordt omgegaan vind ik soms erg moeilijk, zoals met Wandile. Wandile is een jongetje van zes jaar die volgens de mensen hier autistisch is. Hij kan niet praten en vertoont in bepaalde situaties agressief gedrag, krabt en bijt. Hij is best goed te kalmeren en te corrigeren, maar je moet wel weten hoe... Helaas is er weinig structuur voor hem en weten de aunties niet goed hoe ze met hem om moeten gaan. Ze doen echt geweldig werk, maar komen gewoon handen en kennis tekort! Gelukkig gaat hij sinds een paar maanden naar een speciale 24-uursopvang waar hij doordeweeks is, dit wordt ook mede betaalt door het sponsorgeld!
Ondanks de grote verschillen in de waarde en normen hier, blijft het mooi om hier te mogen zijn en zo goed als mogelijk mijn steentje te kunnen bijdragen.
Het verschil zet je ook wel weer heel erg aan het denken en ik leer er dan ook heel veel van, zoals in het hier en nu zijn en het waarderen en genieten van de kleine dingen!!
De container begint er trouwens steeds mooier uit te zien! Afgelopen weken alles geschuurd en schoongemaakt, deze week de primer erop gedaan en nu kunnen we gaan beginnen met de echte kleur!! Als dit allemaal klaar is nog even alle ramen laten reparen en de container ziet er weer een stuk beter uit!
Dit is ook medemogelijk gemaakt door het geld wat jullie allemaal hebben gestort, nogmaals bedankt!
Soms kwamen de kinderen spontaan helpen om te verven of te schuren, fantastisch om te zien! Afgelopen zondag waren de oudste jongens gewoon uit zichzelf begonnen met verven, kwamen we ‘s middags even langs was de hele achterkant geverfd!
Afgelopen zaterdag kreeg de dag ineens hele bijzonder wending.. Waren vroeg opgestaan om bij de voetbalwedstrijd van de jongens te gaan kijken, lagen ze bij aankomst allemaal nog in bed en bleek de wedstrijd te zijn afgelast.
Een van de jongens besloot toen maar zijn oma te bezoeken die door de gevolgen van aids ernstig ziek is. Dit was volgens hem niet zo ver…ongeveer 2 uur lopen!! We besloten hem te brengen, het huisje was erg vervallen en lag midden in de bergen. Zijn oma werd ondanks haar slecht staat voor ons uit bed getild en neergezet op een stoel.
Daar sta je dan als 4 blanke in een piepklein huisje met een doodzieke vrouw terwijl je je nog een eens verstaanbaar kan maken in haar taal… -slik-
Aankomende 3 weken is het vakantie voor de kinderen, een aantal van hen die nog familieleden hebben gaat naar huis. Een groot deel blijft op Agape, we zijn dan ook druk bezig om wat leuke activiteiten tijdens de vakantie te organiseren!
Zo, ga maar eens een einde maken aan dit lange bericht. Geloof dat het een beetje een onsamenhangend geheel geworden is, maar goed... jullie zijn weer een beetje op de hoogte van mijn leventje hier! Het weer wordt hier trouwens wel wat kouder, van de week zelfs voor het eerst weer een lange broek gedragen…bah! Al is het met 25 graden ook niet verkeerd vertoeven in de tuin!!
Komend weekend gaan we met alle vrijwilligers en nog een aantal mensen vanuit hier naar een groot festival, een soort Lowlands! Ik ben benieuwd.. hou jullie op de hoogte!
Dikke kus,
Yvette
Nenne
... wat kan ik meer zeggen als... ZUCHT!!