Update!

Inmiddels al weer 3 weken aan het werk op Agape!
Wat wil ik veel vertellen maar wat is het moeilijk om sommige momenten met jullie te delen..
Soms lijkt het allemaal zo onwerkelijk en is het zo moeilijk om te realiseren in wat voor andere wereld ik nu leef…

Afgelopen weken weer heel wat mooie momenten meegemaakt;
Een van die momenten was een bezoek aan de Tree Clinic. Dit is een plek langs de snelweg onder een grote boom waar eens per week een samenkomst is van voornamelijk vrouwen. De meeste van de vrouwen hebben aids of familieleden die overleden zijn aan de gevolgen van aids. Ze komen daar samen om te bidden en te zingen, ook wordt er eten uitgedeeld en zijn er mensen aanwezig om medische hulp te verlenen. Dit omdat de meeste mensen die hier komen erg arm zijn en geen doktersbezoek kunnen betalen!
Sommige mensen lopen wel 2 dagen om bij deze bijeenkomst te kunnen zijn. Door de vele regenval van afgelopen tijd , staan de rivieren nu erg hoog. Tijdens een rit hiernaar toe is een van de kinderen in een rivier verdronken, tijdens deze bijeenkomst werd er special voor hem gebeden!
Deze Clinic is opgezet na het afschaffen van de apartheid. Ook komt er een stukje emancipatie naar boven en wordt er over de rol man-vrouw gesproken. Er wordt benadrukt dat het niet in orde is om als man je vrouw te slaan en dat monogamie in een relatie belangrijk is vooral met de betrekking op de vele aids-problemen hier!
Net als in vele andere situaties werden we ook hier weer als de ‘rijke blanke’ gezien! Door iedereen wordt je bedankt om alleen maar aanwezig te zijn en al het weinige wat ze hebben wordt aan je gegeven, dit voelt erg verkeerd aan!

Na de Tree Clinic hebben we wat andere projecten van Be More bezocht, een van die projecten was Bobbi Bear. Deze organisatie helpt kinderen die verkracht zijn met aangifte en zorgen voor de rechtzaak en opvang!
Ze werken met een teddybeer, waar de kinderen het verhaal op uittekenen, zodat ze hun verhaal niet elke keer hoeven te vertellen. Deze teddybeer gaat mee naar de rechtzaak en wordt ook echt als bewijs gebruikt! Een super mooi project waar ik zeker nog eens terug wil komen!

Ook een kippenvelmomentje was een bezoekje aan een kerk hier. Deze kerk was een klein vervalen huisje midden in de township. Het is moeilijk om uit te leggen wat er door je heen gaat als je tussen vele mensen op zo’n kleine oppervlakte staat die zo ongelooflijk mooi zingen met zoveel liefde, geloof en kracht in hun stem….Een stil gebed kennen ze niet, iedereen riep door elkaar tijdens het bidden en sommigen begonnen zelfs te huilen.
Deze mensen hebben zoveel meegemaakt en door hun geloof blijven ze positief!

“Van Mpumalanga Tot Die Kaap” is een cd van Stef Bos over Afrika, het liedje “Zondag in Soweto” geeft een beetje een idee hoe ik mij voelde in de kerk;
Ik geloof, ik geloof, ik geloof.... weet niet in wat. Maar ik geloof in deze dag... Ik geloof, ik geloof, ik geloof.... weet niet in wie. Maar ik geloof wat ik hier zie!

De afgelopen weken ook erg druk bezig geweest op Agape zelf. We zijn bezig om een aantal short- en long time projecten op te zetten, zoals een homework class en life skills orientation, ook zijn we bezig met het opknappen van een container.
Het is soms erg moeilijk om hier wat op te zetten, vaak beginnen de vrijwilligers hier met van alles maar door onvoldoende overdracht en de andere normen en waarden hier wordt dit na het verlaten van de vrijwilligers niet doorgezet.
Aan ons was het dus om vooral dingen op te starten die ook worden doorgezet als wij weer weg zijn! Een van die dingen was de homework class, de kinderen van Agape zijn erg zwak op school en hebben erg weinig gelegenheid om huiswerk te maken.
Wij zijn nu begonnen met een vast programma na schooltijd waar iedere leeftijdsgroep driekwartier huiswerk begeleiding krijgt. We hebben een soort van lokaaltje ingericht en wat leermaterialen gekocht. Op dit moment staan de mensen van Agape erg achter ons besluit en werken erg goed mee om dit alles mogelijk te maken! Ook de kinderen zijn erg enthousiast en balen er zelfs van als het een keer niet doorgaat!

Over school gesproken, Pamela is op dit moment erg druk bezig met het zoeken naar een andere school vanwege de vele problemen die op dit moment spelen op school (zie mijn vorige weblog).
Ben afgelopen week dan ook met Pamela naar verschillende scholen gegaan om een geschikte school te zoeken voor 30 kinderen! Wat erg moeilijk is, veel scholen hebben plaats tot dat ze horen dat het om 30 weeskinderen gaat…

De kinderen begin ik steeds beter te kennen, al blijft een band opbouwen met deze kinderen blijft erg moeilijk! Elke maand zien ze nieuwe vrijwilligers en elke maand moeten ze weer afscheid nemen..
Er zijn 49 kinderen variërend in de leeftijd van 9 maanden tot 21 jaar. De allerkleinsten zijn erg aanhankelijk en willen het allerliefst de hele dag knuffelen en zingen, de middelste groep vind het heerlijk om spelletjes te spelen en de tieners houden van dansen, muziek en film kijken! De kids hebben allemaal erg ingewikkelde namen, een aantal kan ik inmiddels onthouden, maar het gebeurt regelmatig dat ik de verkeerde naam bij het verkeerde kind roep...
Elke week nemen we wel een groepje kinderen mee naar ‘ons’ huis om wat leuks met ze te doen en ze even wat persoonlijke aandacht te geven; met de oudste jongens hebben we al heerlijk gebarbecued, met de oudste meiden gekookt en film gekeken en met de rest van de kinderen naar de farm geweest, gezwommen en heel wat spelletjes gespeeld! De kinderen genieten hier volop van…

Ik zou nog pagina's kunnen vullen over al mijn ervaringen hier op Agape, om nog maar te zwijgen over de gezellige avondjes en weekenden met de andere vrijwilligers...het is geweldig!!

Ik geniet!!

Liefs!